Shloka 2
कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
तमापतन्तं सहसा शूर: शौरिसहायवान् । दधार सहसा पार्थो वेलेव मकरालयम्
tam āpatantaṃ sahasā śūraḥ śaurisahāyavān | dadhāra sahasā pārtho veleva makarālayam ||
สัญชัยกล่าวว่า “ในขณะนั้นเอง ปารถะ (อรชุน) วีรบุรุษผู้มีศौริ (พระศรีกฤษณะ) เป็นสหาย ได้สกัดผู้ที่พุ่งเข้ามาโดยฉับพลัน ดุจดังฝั่งทะเลยับยั้งมหาสมุทร อันเป็นที่อยู่แห่งมกรา มิให้รุกล้ำเข้ามา”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined courage supported by wise, dharmic guidance: when danger surges suddenly, the righteous warrior restrains it with steadiness rather than fear, and the presence of Kṛṣṇa as ally symbolizes clarity and right counsel amid violence.
An opponent rushes at Arjuna; Arjuna, aided by Kṛṣṇa, immediately halts the charge. The poet illustrates this with a simile: as the shore prevents the ocean from overrunning the land, so Arjuna checks the attacker’s advance.