कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
चक्ररक्षौ तु पार्थस्य माद्रीपुत्रौ परंतपौ । तावप्यधावतां कर्ण राजानं मा वधीरिति
cakrarakṣau tu pārthasya mādrīputrau paraṁtapau | tāv apy adhāvatāṁ karṇa rājānaṁ mā vadhīr iti ||
นกุลและสหเทวะ โอรสแห่งมาทรี ผู้เผาผลาญศัตรู เป็นผู้พิทักษ์ล้อรถศึกของพระราชายุธิษฐิระ โอรสแห่งปฤถา ครั้นเห็นกรรณะพุ่งรุกเข้ามา ทั้งสองก็รีบกรูกันไปหมายสกัดไว้ว่า “อย่าให้เขาฆ่าพระราชาได้” เพื่อคุ้มครององค์เหนือหัวและธำรงธรรมท่ามกลางความอลหม่านแห่งสงคราม
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma expressed as protective loyalty: attendants and brothers must shield the king in crisis. Ethical emphasis falls on duty-bound defense—placing the safety of the rightful leader above personal risk in the turmoil of battle.
Nakula and Sahadeva are positioned as Yudhiṣṭhira’s chariot wheel-guards. When Karṇa advances with lethal intent, they rush to confront him, determined to prevent Yudhiṣṭhira’s death.