कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
रथानीकं विदार्यव शरजालैरनेकधा । कर्ण एकरथेनैव युधिष्ठिरमुपाद्रवत्,तदनन्तर कर्णने अपने बाणोंके समूहसे पाण्डवोंकी रथसेनाको अनेक भागोंमें विदीर्ण करके एकमात्र रथके द्वारा ही युधिष्ठिरपर धावा किया
rathānīkaṁ vidāryaiva śarajālair anekadhā | karṇa ekarathenaiva yudhiṣṭhiram upādravat ||
ต่อจากนั้น กรรณะใช้ตาข่ายแห่งศรฉีกกองทัพรถศึกของปาณฑพออกเป็นหลายส่วน แล้วด้วยรถศึกเพียงคันเดียวก็พุ่งเข้าประจัญบานกับ ยุธิษฐิระ โดยตรง
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, personal valor and tactical force can overwhelm even a dharma-centered ruler; it invites reflection on the tension between righteous restraint and the harsh necessities of kṣatriya warfare.
Karna breaks up the Pandavas’ chariot formation with volleys of arrows and then, from his lone chariot, directly charges to engage Yudhiṣṭhira.