Shloka 206
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
बाहू व्यत्यक्षिपत् कर्ण: परमास्त्रं विदर्शयन् । दिव्यास्त्रोंका प्रदर्शन करता हुआ कर्ण मणि एवं सुवर्णके आभूषणोंसे विभूषित तथा लाल चन्दनसे चर्चित दोनों भुजाओंको बारंबार हिला रहा था
bāhū vyatyakṣipat karṇaḥ paramāstraṃ vidarśayan |
สัญชัยกล่าวว่า—กรรณะผู้แสดงอาวุธทิพย์อันสูงสุด ได้แกว่งและสะบัดแขนทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า แขนของเขาประดับด้วยแก้วมณีและทองคำ ทาด้วยจันทน์แดง จึงส่องประกายท่ามกลางความเดือดดาลแห่งศึก
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior’s outward display of power—ornamented, confident, and demonstrative—inviting reflection on how martial pride and spectacle can intensify conflict and obscure ethical restraint in war.
Sañjaya narrates that Karṇa is showcasing a supreme (celestial) weapon and repeatedly brandishing his arms, richly adorned and anointed, as a visible sign of readiness and dominance on the battlefield.