Shloka 64
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
अथोकत्क्रुष्ट महाराज पज्चालैर्जितकाशिभि: । मोक्षितं पार्षतं दृष्टवा द्रोणपुत्रं च पीडितम्
athotkruṣṭa mahārāja pāñcālair jitakāśibhiḥ | mokṣitaṃ pārṣataṃ dṛṣṭvā droṇaputraṃ ca pīḍitam ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช เมื่อชาวปัญจาลผู้มีชัย—ผู้พิชิตกาศี—เห็นธฤษฏทยุมน์ บุตรแห่งปฤษตะ หลุดพ้นจากภยันตราย และเห็นบุตรแห่งโทรณะถูกกดดันหนัก ก็โห่กึกก้องด้วยความปลาบปลื้มยินดี”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective morale in war rises and falls with visible signs of protection and advantage: rescuing one’s leader and seeing the opponent’s champion distressed becomes a rallying point. Ethically, it reflects the kṣatriya-world emphasis on loyalty to one’s side and the psychological power of perceived dharma-backed success.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Pāñcāla forces, encouraged by Dhṛṣṭadyumna’s escape from peril and by Aśvatthāmā being hard-pressed, shout loudly in triumph, signaling a surge of momentum for the Pāṇḍava-aligned troops.