Shloka 3
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
तस्मिन् प्रवृत्ते संग्रामे तुमुले शोणितोदके । संशप्तकेषु शूरेषु किंचिच्छिष्टेषु भारत
tasmin pravṛtte saṅgrāme tumule śoṇitodake | saṁśaptakeṣu śūreṣu kiṁcicchiṣṭeṣu bhārata |
สัญชัยกล่าวว่า—โอ ภารตะ! ครั้นศึกอันน่าสะพรึงนั้นปะทุขึ้น กึกก้องอื้ออึง เลือดไหลราวสายน้ำ และเมื่อเหล่าวีรชนสังศัปตกะผู้ปฏิญาณเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ธฤษฏทยุมน์พร้อมด้วยบรรดากษัตริย์ทั้งหลายก็พุ่งเข้าจู่โจมกรรณะโดยตรง; และมหารถีฝ่ายปาณฑพอื่น ๆ ก็รุดหน้าเข้าหนุนเขาด้วย.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how vows and martial duty drive warriors to the brink, and how, amid the moral darkness of bloodshed, leadership and collective resolve focus on confronting a decisive adversary. It implicitly invites reflection on the human cost of war even when fought under kṣatriya codes.
As the battle turns extremely fierce and most of the Saṁśaptaka fighters have fallen, Dhṛṣṭadyumna—supported by allied kings and other Pāṇḍava great chariot-warriors—moves to attack Karṇa, concentrating forces against him.