Shloka 37
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
मेदोमज्जावसामत्तास्तृप्ता मांसस्य चैव ह । धावमाना: सम दृश्यन्ते काकगृध्रबकास्तथा
medomajjāvasā-mattās tṛptā māṁsasya caiva ha | dhāvamānāḥ sama-dṛśyante kāka-gṛdhra-bakās tathā ||
สัญชัยกล่าวว่า “อีกาทั้งหลาย แร้ง และนกกระสา—เมามายด้วยไขมัน ไขกระดูก และมันเยิ้ม ทั้งยังอิ่มหนำด้วยเนื้อ—ปรากฏให้เห็นว่ากำลังวิ่งวุ่นอยู่ที่นั่น”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a stark ethical mirror: war reduces human bodies to carrion, and the ‘victory’ of battle is shown as a feast for scavengers. It warns that adharma-driven violence degrades all participants and turns the field of heroism into a scene of moral and physical ruin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the gruesome aftermath on the battlefield: scavenger birds, having fed on the slain, are visibly gorged and restless, running about amid the carnage.