Shloka 45
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
नागान् सप्तशतान् राजन्नीषादन्तान् प्रहारिण: । व्यधमत् सहसा भीम: क्रुद्धरूप: परंतप:,शत्रुओंको संताप देनेवाले भीमसेनने क़ुद्ध होकर प्रहार करनेमें कुशल और ईषादण्डके समान दाँतोंवाले सात सौ हाथियोंका सहसा संहार कर डाला
sañjaya uvāca |
nāgān saptśatān rājan nīṣādantān prahāriṇaḥ |
vyadhamat sahasā bhīmaḥ kruddharūpaḥ paraṃtapaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช ภีมะผู้เผาผลาญศัตรู เมื่อโทสะพลุ่งพล่านจนดุดัน ก็เข้าฟาดฟันฉับพลัน สังหารช้างเจ็ดร้อยเชือก ผู้ชำนาญการเข้าชน และมีงาแข็งดุจคานรถศึก”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (wrath) amplifies destructive capacity in war: even when framed within kṣatriya duty, unchecked fury turns combat into overwhelming slaughter, reminding the listener of war’s grave ethical burden and the need for inner restraint even amid righteous conflict.
Sañjaya reports to the king that Bhīma, enraged, suddenly annihilates a massive elephant force—seven hundred elephants described as formidable attackers with tusks compared to a chariot-pole—showing Bhīma’s terrifying momentum on the battlefield.