Shloka 4
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वमें धृतराष्रका शोक नामक चौथा अध्याय पूरा हुआ,संजय उवाच हतः शान्तनवो राजन दुराधर्ष: प्रतापवान् । हत्वा पाण्डवयोधानामर्बुदं दशभिर्दिनै: संजयने कहा--राजन्! दुर्जय एवं प्रतापी वीर शान्तनुनन्दन भीष्म दस दिनोंमें पाण्डवदलके दस करोड़ योद्धाओंका संहार करके मारे गये हैं
sañjaya uvāca — hataḥ śāntanavo rājan durādharṣaḥ pratāpavān | hatvā pāṇḍava-yodhānām arbudaṁ daśabhir dinaiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! ภีษมะ โอรสแห่งศานตนุ ผู้ยากจะต้านทานและทรงเดชานุภาพ ได้ถูกสังหารแล้ว หลังจากในสิบวันได้สังหารนักรบฝ่ายปาณฑพเป็นจำนวนหนึ่งอรพุทะ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of worldly power and the moral weight of warfare: even an ‘invincible’ hero falls, and immense slaughter does not equate to dharma; it intensifies sorrow and ethical reckoning.
Sanjaya informs King Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma, son of Śantanu, has been killed after ten days of fighting in which he devastated the Pāṇḍava forces, slaying an enormous number of their warriors.