Shloka 41
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
बहिश्न नाम हीकश्न विपाशायां पिशाचकौ
Bahiśna nāma hīkaś ca Vipāśāyāṃ piśācakau; Vipāśā-nadī-tīre dvau piśācau vasataḥ—ekasya nāma Bahiḥ, dvitīyasya Hīkaḥ. Etayoḥ santānā bāhīkā iti kathyante. Brahmaṇā naite sṛṣṭāḥ; nīcayoniṣu jāta-manuṣyā nānāvidhān dharmān kathaṃ jñāsyanti?
กรรณะกล่าวว่า “ณ ริมฝั่งแม่น้ำวิปาศา มีปีศาจสองตนอาศัยอยู่—ตนหนึ่งชื่อ ‘พหิ’ อีกตนชื่อ ‘หีกะ’ บุตรหลานของทั้งสองเป็นที่รู้จักว่า ‘พาหีกะ’ พรหมามิได้ทรงสร้างพวกเขา; ผู้เกิดจากครรภ์อันต่ำต้อยเช่นนั้น จะรู้แจ้งธรรมอันมีนานาประการได้อย่างไร?”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how dharma-language can be used polemically: Karna argues that those he labels as of ‘impure’ origin cannot grasp dharma, revealing a rhetorical strategy of delegitimizing opponents by attacking lineage rather than conduct.
In the midst of the war discourse, Karna delivers a harsh denunciation of the Bāhīkas, narrating a mythic origin from two piśācas on the Vipāśā river and using it to claim they are outside Brahmā’s proper creation and therefore unfit to understand dharma.