Shloka 20
Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
पुत्रदारान् विहारांश्व यदन्यद् वित्तमस्ति मे । तच्च तस्मै पुनर्दद्यां यद् यच्च मनसेच्छति
putradārān vihārāṁś ca yad anyad vittam asti me | tac ca tasmai punar dadyāṁ yad yac ca manasecchati ||
สัญชัยกล่าวว่า—“บุตรของเรา ภรรยาของเรา สถานที่สำราญของเรา—แม้ทรัพย์สมบัติอื่นใดที่เรามีอยู่—สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เขาปรารถนาในใจ เราจะมอบให้เขาทั้งสิ้นอีกครั้ง.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights radical generosity and readiness to relinquish even the dearest attachments—family, pleasures, and wealth—when one feels bound by a compelling duty, promise, or moral claim.
In Sañjaya’s report, a speaker expresses an extreme willingness to give ‘again’ whatever he owns—family and riches included—to satisfy what ‘he’ desires, emphasizing the intensity of the commitment being described.