Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
अपन क्रात बछ। अर: 2 अष्टात्रिशो&् ध्याय: कर्णके द्वारा 530 अर्जुनका पता बतानेवालेको नाना प्रकारकी डा और इच्छानुसार धन देनेकी षणा संजय उवाच प्रयाणे च तत: कर्णो हर्षयन् वाहिनीं तव । एकैकं समरे दृष्टवा पाण्डवान् पर्यमृच्छत
sañjaya uvāca |
prayāṇe ca tataḥ karṇo harṣayan vāhinīṁ tava |
ekaikaṁ samare dṛṣṭvā pāṇḍavān paryamṛcchat ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช ครั้นกองทัพออกเดินทาง กรรณะผู้ปลุกเร้าความฮึกเหิมแก่เสนาของพระองค์ ได้ทอดพระเนตรเหล่าปาณฑพในสมรภูมิ แล้วเดินเข้าไปกล่าววาจาและไต่ถามทีละคน”
संजय उवाच
The verse highlights a warrior-leader’s role in sustaining morale and initiative at the outset of battle, showing how speech and presence can steady an army even amid ethically fraught conflict.
As the forces move out, Karna boosts the spirits of Dhṛtarāṣṭra’s army and, seeing the Pāṇḍava side in the field, goes among them addressing individuals in turn—setting up the confrontational exchanges that follow.