Shloka 42
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
स्वान्यायुधानि मुख्यानि न्यदधाच्छड्करो रथे । ध्वजयष्टिं वियत् कृत्वा स्थापयामास गोवृषम्
svāny āyudhāni mukhyāni nyadadhāc chaṅkaro rathe | dhvajayaṣṭiṃ viyat kṛtvā sthāpayāmāsa govṛṣam, puruṣasiṃha! mahārāja! |
ครั้นราชรถอันประเสริฐนั้น—ซึ่งเลื่องลือในหมู่เทพว่าเป็นผู้บดขยี้ศัตรู—ถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว พระศังกระทรงวางศัสตราวุธสำคัญของพระองค์ไว้บนรถนั้น แล้วทรงทำเสาธงให้สูงเสียดฟ้า และประดิษฐานโคพาหนะของพระองค์ คือ นันทิน ไว้เหนือเสาธงนั้น
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in epic warfare, power is portrayed as more than human strength: divine emblems and consecrated weapons symbolize legitimacy, protection, and the moral-psychological force that sacred authority lends to a king’s cause—whether or not that cause is truly dharmic.
Duryodhana describes an extraordinary chariot: after it is completed, Śiva (Śaṅkara) places his principal weapons upon it and makes the banner-staff sky-high, installing his bull Nandin atop it as a formidable divine standard.