Shloka 32
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
सुराम्बुप्रेतवित्तानां पतील्लोंकेश्वरान् हयान् । सिनीवालीमनुमतिं कुहूं राकां च सुव्रताम्
surāmbu-preta-vittānāṁ patīl lokeśvarān hayān | sinīvālīm anumatiṁ kuhūṁ rākāṁ ca suvratām ||
ทุรโยธนะได้อัญเชิญอำนาจทั้งปวง—เจ้าแห่งสุราและสายน้ำ เจ้าแห่งภูตวิญญาณผู้ล่วงลับ เจ้าแห่งทรัพย์สมบัติ เจ้าแห่งโลก ตลอดจนม้าอันรวดเร็ว; และยังอัญเชิญเทวีแห่งจันทรา คือ สินีวาลี อนุมตี กุหู และรากาผู้ทรงพรตอันงาม
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, amid war, leaders may seek auspicious support through invocations of cosmic and ritual powers; yet the broader Mahabharata context underscores that moral responsibility for one’s choices cannot be transferred to invoked forces.
Duryodhana is calling upon various presiding powers—over intoxicants, waters, the dead, wealth, worldly sovereignty, and the lunar phases (Sinīvālī, Anumatī, Kuhū, Rākā)—as part of a formal appeal for favor and success in the unfolding conflict.