Shloka 1763
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
विष्णुं सोमं हुताशं च तस्येषुं समकल्पयन् । तदनन्तर उन देवसंघोंने रथका निर्माण किया और विष्णु, चन्द्रमा तथा अग्नि--इन तीनोंको उनका बाण बनाया
viṣṇuṃ somaṃ hutāśaṃ ca tasyaiṣuṃ samakalpayan | tadanantaraṃ tu devasaṅghair rathasya nirmāṇaṃ kṛtaṃ, viṣṇu-soma-hutāśāś ca tasya bāṇāḥ kṛtāḥ |
เหล่าเทพได้หล่อหลอม “ศร” ให้แก่เขา โดยให้ศรนั้นเป็นภาวะแห่งวิษณุ โสมะ (จันทรา) และหุตาศะ (อัคนี) ครั้นแล้วหมู่เทพจึงสร้างรถศึกขึ้น และเทพทั้งสามนั้นเอง—วิษณุ จันทรา และอัคนี—ถูกทำให้เป็นอาวุธพุ่ง เป็นศรของเขา
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic idea that when adharma-driven conflict escalates, even sacred cosmic powers are rhetorically drawn into the machinery of war—raising ethical tension about using divine force to serve human rivalry.
Duryodhana describes a mythic preparation of martial equipment: the gods collectively construct a chariot, and an arrow is fashioned by associating it with Viṣṇu, the Moon (Soma), and Fire (Agni), emphasizing the extraordinary, divinely-infused nature of the weaponry.