Shloka 155
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
।। दुर्योधन उवाच ततोअ<स्त्राणि समस्तानि वरांश्व मनसेप्सितान्
duryodhana uvāca | tato 'strāṇi samastāni varāṁś ca manasepsitān rājann tadā rāmeṇa bhagavataḥ śivāt prāptvā tasya caraṇayoḥ śirasā praṇamya mahātapāḥ paraśurāmo deveśvarāt śivād ājñāṁ gṛhītvā jagāma |
ทุรโยธนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ครั้นแล้วรามะ (ปรศุรามะ) ได้รับอาวุธทิพย์ทั้งสิ้นและพรนานาประการตามที่ใจปรารถนาจากพระศิวะผู้เป็นภควาน แล้วก้มศีรษะลงนอบน้อม ณ พระบาทของพระองค์ จากนั้นมหาตบัสวีนั้นได้รับพระอนุญาตจากพระศิวะผู้เป็นเจ้าเหนือเทพทั้งปวง แล้วจึงจากไป”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Spiritual power and martial power are portrayed as arising from devotion, discipline, and rightful seeking: Paraśurāma gains weapons and boons through Śiva’s grace, and he responds with humility—bowing and taking leave—showing that even great power should be framed by reverence and restraint.
Duryodhana recounts that Paraśurāma (called Rāma) obtained all divine weapons and desired boons from Śiva, offered respectful prostration at Śiva’s feet, received Śiva’s permission, and then departed.