Shloka 1
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ४६ लोक मिलाकर कुल ६७ ३ “लोक हैं) नस शा (0) उस औअन+- चतुस्त्रिंशो 5 ध्याय: दुर्योधनका शल्यको शिवके विचित्र रथका विवरण सुनाना और शिवजीद्दारा त्रिपुर-वधका उपाख्यान सुनाना एवं परशुरामजीके द्वारा कर्णको दिव्य अस्त्र मिलनेकी बात कहना दुर्योधन उवाच पितृदेवर्षिसंघेभ्यो5 भये दत्ते महात्मना । सत्कृत्य शड्करं प्राह ब्रह्मा लोकहितं वच:
duryodhana uvāca | pitṛdevarṣisaṅghebhyo bhaye datte mahātmanā | satkṛtya śaṅkaraṃ prāha brahmā lokahitaṃ vacaḥ ||
ทุรโยธนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา! เมื่อพระศิวะผู้ยิ่งใหญ่ได้ประทานความไร้ภัยแก่หมู่ปิตฤ เทพ และฤๅษีทั้งหลายแล้ว พระพรหมจึงถวายความเคารพแด่พระศังกรตามสมควร และกล่าวถ้อยคำอันเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่โลกทั้งปวงดังนี้”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Fearlessness and welfare arise when the divine protector (Śiva) establishes security for the righteous assemblies; proper honor (satkāra) precedes beneficial counsel, showing that reverence and right speech support lokahita (the common good).
Duryodhana begins recounting a sacred episode: after Śiva grants safety to the gathered gods, ancestors, and sages, Brahmā respectfully addresses Śiva with words meant for the welfare of the worlds—setting the stage for the ensuing Śiva-centered account (including the Tripura theme in this chapter’s frame).