Shloka 533
Karṇa’s advance against the Pāṇḍava host; Arjuna’s clash with the Saṃśaptakas (कर्णस्य पाण्डवसेनाप्रवेशः—अर्जुनस्य संशप्तकसंप्रहारः)
ब्रूत ब्रेतेति भगवान् स्मयमानो5 भ्यभाषत । तब भगवान् शंकरने “तुम्हारा कल्याण हो' ऐसा कहकर उनका समादर करते हुए उनको उठाया और मुसकराते हुए कहा--“बोलो, बोलो; क्या है?”
brūta brūteti bhagavān smayamāno 'bhyabhāṣata | tataḥ bhagavān śaṅkaraḥ “tubhāra kalyāṇa ho” iti uktvā teṣāṃ samādaraṃ kurvan tān utthāpya smayamāna uvāca—“brūta, brūta; kiṃ?” |
พระผู้เป็นเจ้าตรัสด้วยรอยยิ้มว่า “จงกล่าวมา จงกล่าวมา” แล้วพระศังกรผู้เป็นภควานทรงให้เกียรติ ยกพวกเขาขึ้น พร้อมประทานพรว่า “ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่าน” และตรัสยิ้ม ๆ ว่า “จงกล่าวมา จงกล่าวมา; มีสิ่งใดหรือ?”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethic of respectful address and benevolent intention: divine authority is expressed through blessing (“may you attain welfare”) and patient readiness to listen, modeling courteous speech even in a conflict-laden setting.
Śaṅkara (Śiva), smiling, honors those before him, helps them rise, blesses them with welfare, and invites them to state their request—“Speak, speak; what is it?”