त॑ विजित्याथ कर्णोडपि पज्चालांस्त्वरितो ययौ | रथेनातिपताकेन चन्द्रवर्णहयेन च,इस प्रकार नकुलको पराजित करके कर्ण भी चन्द्रमाके समान श्वेत रंगवाले घोड़ों और ऊँची पताकाओंसे युक्त रथके द्वारा तुरंत ही पांचालोॉंकी ओर चला गया
taṁ vijityātha karṇo 'pi pāñcālāṁs tvarito yayau | rathenātipatākena candravarṇahayena ca ||
สัญชัยกล่าวว่า—ครั้นปราบนกุลได้แล้ว กัรณะก็เร่งมุ่งไปยังพวกปัญจาล โดยรถศึกที่มีธงสูงเด่น และเทียมม้าขาวดุจจันทร์
संजय उवाच
The verse underscores the battlefield ethic of sustained initiative: after achieving a victory, a warrior presses onward without delay, displaying resolve and strategic momentum—qualities expected in kṣatriya warfare.
Sañjaya reports that Karṇa has just defeated Nakula and immediately turns his attention to the Pāñcāla forces, advancing swiftly in a prominently bannered chariot drawn by moon-white horses.