Shloka 21
तब दशार्हवंशके स्वामी श्रीकृष्णने अर्जुनसे कहा--'पार्थ! तुम क्यों प्रमाद कर रहे हो? इस योद्धाको मार डालो। इसकी उपेक्षा की जायगी तो यह और भी नये-नये अपराध करेगा और जिसकी चिकित्सा न की गयी हो, उस रोगके समान अधिक कष्टदायक हो जायगा” ।। तथेति चोकक््त्वाच्युतमप्रमादी द्रौणिं प्रयत्नादिषुभिस्ततक्ष । भुजौ वरौ चन्दनसारदिग्धौ वक्ष: शिरोडथाप्रतिमौ तथोरू,“बहुत अच्छा, ऐसा ही करूँगा” श्रीकृष्णसे ऐसा कहकर सतत सावधान रहनेवाले अर्जुन अपने बाणोंद्वारा प्रयत्नपूर्वक अश्वत्थामाको--उसके चन्दनसारचर्चित श्रेष्ठ भुजाओं, वक्षःस्थल, सिर और अनुपम जाँघोंको क्षत-विक्षत करने लगे
tataḥ dāśārhavaṃśake svāmī śrīkṛṣṇena arjunam uvāca— “pārtha! tvaṃ kuto ’tra pramādaṃ karoṣi? enaṃ yoddhāraṃ jahi. asya upekṣā kriyamāṇā sa nava-nava aparādhān kariṣyati, acikitsitasya rogasyeva ca bhūyo duḥkha-dāyako bhaviṣyati.”
“tatheti” coktvācyutam apramādī drauṇiṃ prayatnād iṣubhis tatakṣa; bhujau varau candana-sāra-digdhau vakṣaḥ śiro ’tha apratimau tathorūn.
แล้วพระกฤษณะ ผู้เป็นนาถแห่งวงศ์ทศารหะ ตรัสแก่อรชุนว่า—“ปารถะ เหตุใดเจ้าจึงประมาท? จงสังหารนักรบผู้นี้เสีย หากละเลย เขาจะก่อความผิดใหม่แล้วใหม่เล่า และจะยิ่งเจ็บปวดอันตรายดุจโรคที่ปล่อยไว้ไม่รักษา” อรชุนผู้ไม่เคยเผลอไผลทูลตอบอจฺยุตะว่า “เป็นเช่นนั้น” แล้วระดมศรด้วยสุดกำลังเข้าใส่บุตรโทรณะ ฉีกทำลายแขนกำยำที่ชโลมด้วยแก่นจันทน์ อก ศีรษะ และต้นขาอันหาที่เปรียบมิได้ ให้บอบช้ำแหลกสลายด้วยคมศร
संजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked wrongdoing grows: Kṛṣṇa frames negligence (pramāda) as ethically and strategically dangerous, comparing an unrestrained offender to an untreated disease that becomes harder and more painful to cure. The counsel emphasizes timely, proportionate action to prevent escalating harm.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa urges Arjuna to stop hesitating and to deal decisively with Aśvatthāmā. Arjuna agrees and, remaining vigilant, strikes Aśvatthāmā with concentrated volleys of arrows, wounding his limbs and vital regions.