कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
जैसे वज्रधारी इन्द्रने पर्वतोंको विदीर्ण किया था, उसी प्रकार अर्जुनने महान् वेगशाली वज़तुल्य नाराचोंद्वारा अश्वत्थामारूपी महान् शैलको पुन: वेधना आरम्भ किया ।।
yathā vajradhara indraḥ parvatān vidārya, tathā arjuno mahāvegair vajratulyair nārācaiḥ aśvatthāmānam iva mahāśailaṃ punaḥ vedhanaṃ ārabdhavān. tam ācāryasutaḥ kruddhaḥ sāśvayantāram āśugaiḥ yuyutsur āgamat yoddhuṃ; pārthas tān acchinac charān.
สัญชัยกล่าวว่า—ดุจพระอินทร์ผู้ทรงวัชระเคยผ่าภูผาทั้งหลาย อรชุนก็เริ่มเจาะทะลวงอัศวัตถามาอีกครั้ง—ผู้ยืนดุจศิลาใหญ่—ด้วยศรนาราจอันรวดเร็วและดุจวัชระ ครั้นแล้วบุตรแห่งอาจารย์คือโทรณนันทนะ ผู้เดือดดาล ได้รุดหน้าเพื่อรบ โปรยศรอย่างฉับไวใส่อรชุนและสารถีคือพระกฤษณะ แต่ปารถะก็ตัดศรเหล่านั้นตกสิ้น
संजय उवाच
The verse contrasts rage-driven aggression with disciplined mastery: Aśvatthāmā attacks in anger, while Arjuna responds with controlled precision, cutting down every incoming shaft. Ethically, it highlights how skill and steadiness can restrain the destructive momentum of wrath in the midst of dharma-yuddha.
Sañjaya describes Arjuna piercing Aśvatthāmā with powerful iron arrows, likening Arjuna’s force to Indra splitting mountains. Aśvatthāmā, enraged, advances to fight Arjuna and Kṛṣṇa, firing swift arrows, but Arjuna severs all of them mid-flight.