Shloka 6
कर्णसेनापत्यारम्भः — Karṇa’s Appointment and the Report to Dhṛtarāṣṭra
Chapter 1
उषितास्ते निशां तां तु दुर्योधननिवेशने । चिन्तयन्त: परिक्लेशान् पाण्डवानां महात्मनाम्
uṣitās te niśāṃ tāṃ tu duryodhana-niveśane | cintayantaḥ parikleśān pāṇḍavānāṃ mahātmanām | viśeṣataḥ sūtaputraḥ karṇaḥ rājā duryodhanaḥ duḥśāsanaḥ tathā mahābalī subalaputraḥ śakuniḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า พวกเขาใช้ราตรีนั้นในค่ายของทุรโยธนะ ครุ่นคิดถึงความทุกข์แสนสาหัสที่ได้ก่อแก่เหล่าปาณฑพผู้มีจิตใจสูงส่ง โดยเฉพาะกรรณะบุตรสารถี พระเจ้าทุรโยธนะ ทุศาสนะ และศกุนิบุตรสุพละผู้มีกำลังใหญ่ ทั้งสี่คงอยู่ที่นั่น ใคร่ครวญความทุกข์นั้นด้วยใจมุ่งสืบต่อศึก มิใช่เพื่อชดเชยความผิด
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral psychology of adharma: instead of remorse and restitution, the antagonists dwell on the suffering they caused the righteous, reinforcing hostility. It implicitly contrasts noble endurance (mahātmanām pāṇḍavānām) with the corrosive fixation on harming others.
On the eve of the Karṇa Parva events, Duryodhana, Karṇa, Duḥśāsana, and Śakuni spend the night together in Duryodhana’s camp, reflecting on the major troubles imposed on the Pāṇḍavas—setting the tone for continued strategic and hostile action.