Shloka 8
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
अथात्वरद् भीष्मवधाय जिष्णु- बलानि राजन् समरे निहत्य । उन्होंने रणक्षेत्रमें तेलके धोये हुए साठ बाण मारकर उन पृष्ठरक्षकोंका भी संहार कर दिया। इस प्रकार युद्धभूमिमें उन सभी रथियोंको जीतकर और कौरव-सेनाओंका समरमें संहार करके प्रसन्नचित्त हुए यशस्वी विजयी अर्जुनने भीष्मके वधके लिये शीघ्रता की ।।
atha atvarad bhīṣmavadhāya jiṣṇuḥ balāni rājan samare nihatya | trigartarājo nihatān samīkṣya mahātmanā tān atha bandhuvargān ||
สัญชัยกล่าวว่า ข้าแต่พระราชา ครั้นแล้วจิษณุ (อรชุน) ผู้มุ่งหมายให้ภีษมะล้มลง ก็เร่งรุดไปข้างหน้า หลังจากสังหารกองกำลังศัตรูในสมรภูมิ เขายิงศรหกสิบดอกอันประหนึ่งชำระแล้ว จนแม้เหล่าผู้คุ้มกันด้านหลังก็ถูกทำลายสิ้น ดังนี้ อรชุนผู้มีเกียรติยศและเป็นผู้มีชัย ครั้นชนะเหล่านักรบรถศึกและกวาดล้างกองทัพเการพในสนามรบแล้ว ก็มีใจฮึกเหิม เร่งมุ่งไปเพื่อภารกิจโค่นภีษมะ ส่วนกษัตริย์แห่งตรีครตะเมื่อเห็นหมู่ญาติของตนถูกมหาวีรบุรุษนั้นสังหาร ก็ได้แต่ทอดพระเนตรด้วยความโศกเศร้า
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic within dharma: a kṣatriya pursues a strategic objective (Bhīṣma’s fall) with unwavering resolve, yet the narrative also foregrounds the human cost—kinsmen witnessing the death of their own—showing that even duty-bound action in war carries moral and emotional weight.
Sañjaya reports that Arjuna, after cutting down enemy forces, hastens toward the goal of bringing down Bhīṣma. The Trigarta king, seeing his allied kinsmen slain by Arjuna, looks on in the aftermath, setting up the continuing clash and reactions among the opposing leaders.