Shloka 2
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर (मोहनास्त्र-जनित) मोहसे जगनेपर राजा दुर्योधनने युद्धभूमिसे पीछे न हटनेवाले भीमसेनको पुनः बाणोंकी वर्षासे रोक दिया ।। एकीभूतास्ततश्वैव तव पुत्रा महारथा: । समेत्य समरे भीम॑ योधयामासुरुद्यता:,फिर आपके सभी महारथी पुत्र समरभूमिमें एकत्र होकर पूर्ण प्रयत्नपूर्वक भीमसेनके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | ekībhūtās tataś caiva tava putrā mahārathāḥ | sametya samare bhīmaṁ yodhayāmāsur udyatāḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—แล้วบรรดาพระโอรสของพระองค์ ผู้เป็นมหารถีทั้งหลาย ได้มาชุมนุมพร้อมกันในสมรภูมิ รวมใจเป็นหนึ่งและตั้งมั่นด้วยความมุ่งหมายเดียว จึงเข้าประจัญบานกับภีมะ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unity and determination, though powerful virtues in themselves, become ethically fraught when harnessed for adharma-driven aggression. It invites reflection on intention (bhāva) behind action: collective strength can protect dharma or amplify destructive pride.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava princes, acting together as elite chariot-warriors, assemble on the battlefield and jointly engage Bhīma in combat, indicating a coordinated attempt to check or overwhelm him.