Shloka 2
मेरोर्दिग्वर्णनम् / Digvarṇana of Meru: Uttara-Kuru, Bhadrāśva, and Jambūdvīpa Motifs
संजय उवाच दक्षिणेन तु श्वेतस्य निषधस्योत्तरेण तु । वर्ष रमणकं नाम जायन्ते तत्र मानवा:,संजय बोले--राजन! श्वेतके दक्षिण और निषधके उत्तर रमणक नामक वर्ष है। वहाँ जो मनुष्य जन्म लेते हैं, वे उत्तम कुलसे युक्त और देखनेमें अत्यन्त प्रिय होते हैं। वहाँके सब मनुष्य शत्रुओंसे रहित होते हैं
sañjaya uvāca dakṣiṇena tu śvetasya niṣadhasyottareṇa tu | varṣa ramaṇakaṃ nāma jāyante tatra mānavāḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ทางทิศใต้แห่งศเวตะ และทางทิศเหนือแห่งนิษธะ มีแว่นแคว้นชื่อ ‘รมนกะ’ ผู้คนที่เกิด ณ ที่นั้นมีชาติกำเนิดประเสริฐ งามน่าชม และชาวเมืองทั้งปวงดำรงอยู่โดยปราศจากศัตรู”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an idealized social condition: a land where people are well-born, pleasant, and free from enmity—suggesting that harmony and the absence of hostility are marks of a flourishing human community.
Sañjaya is describing the world’s regions (varṣas) to the king, locating Ramaṇaka geographically between Śveta (to its north) and Niṣadha (to its south) and characterizing the people who live there.