Shloka 22
एवमेनं विजानीहि आचार्य पितरं गुरुम् । कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिता:
evam enaṃ vijānīhi ācārya pitaraṃ gurum | kṛṣṇo yasya prasīdet lokās tenākṣayā jitāḥ ||
จงรู้จักท่านผู้นั้นดังนี้—เป็นอาจารย์ เป็นบิดา เป็นครูผู้ควรเคารพยิ่ง ผู้ใดเป็นที่โปรดปรานของพระกฤษณะ ผู้นั้นด้วยพระกรุณานั้นย่อมชนะโลกทั้งหลายอย่างไม่เสื่อมสูญ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that rightful recognition and reverence toward one’s ācārya/guru (as teacher and father) is integral to dharma, and that true, lasting victory is grounded not merely in force but in the favor (prasāda) of Kṛṣṇa—symbolizing divine sanction and moral alignment.
Bhīṣma, speaking within the Bhīṣma Parva’s war-context, urges the listener to understand a particular revered figure as an ācārya, father, and guru, and then asserts a broader principle: whoever gains Kṛṣṇa’s pleasure attains an inexhaustible conquest of the worlds—i.e., enduring success and legitimacy.