Shloka 20
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
सर्वकामफल: पुण्य: सिद्धचारणसेवित: । तस्य नाम्ना समाख्यातो जम्बूद्वीप: सनातन:
sarvakāmaphalaḥ puṇyaḥ siddhacāraṇasevitaḥ | tasya nāmnā samākhyāto jambūdvīpaḥ sanātanaḥ ||
ดินแดนนี้ศักดิ์สิทธิ์ บันดาลผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง และเป็นที่สัญจรของเหล่าสิทธะผู้บรรลุและเหล่าจารณะกวีทิพย์ ด้วยนามของมันเอง แคว้นนิรันดร์นี้จึงเป็นที่รู้จักว่า “ชัมพูทวีป”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames sacred geography as ethically and spiritually consequential: a holy realm is described as puṇya (merit-giving) and as fulfilling legitimate human aims, while also being associated with siddhas and cāraṇas—figures that signify spiritual accomplishment and the preservation of sacred fame.
Sañjaya is describing a revered region in traditional cosmography, explaining its sanctity and why the eternal land is known by the name ‘Jambūdvīpa’—a designation derived from the name of the celebrated feature/place being praised.