Shloka 15
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफल: शुभ: । ट्रुमश्चन योजनोत्सेध: सिद्धचारणसेवित:
sañjaya uvāca | kālāmras tu mahārāja nityapuṣpaphalaḥ śubhaḥ | vṛkṣaś caika-yojanotsedhaḥ siddhacāraṇasevitaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช ณ ที่นั้นมีต้นกาลามระอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นมงคลยิ่ง มีดอกและผลอยู่เนืองนิตย์ ต้นนั้นสูงหนึ่งโยชน์ และเหล่าสิทธะกับจารณะพากันมาเฝ้าบำเพ็ญและสักการะอยู่เสมอ”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an idealized, merit-sustained realm symbolized by a perpetually flowering and fruiting tree, honored by perfected beings. It implicitly contrasts purity, auspiciousness, and spiritual attainment with the instability and suffering associated with worldly conflict.
Sanjaya is describing a wondrous kālāmra tree—ever bearing flowers and fruits, towering to one yojana—visited by Siddhas and Cāraṇas. The passage functions as a vivid descriptive detail within his report to the king.