Shloka 47
भीष्मस्य भीमसेन-निरोधः
Bhīṣma checks Bhīmasena; matched engagements intensify
विश्वावसुर्विश्वमूर्ति वि श्लेशो विष्वक्सेनो विश्वकर्मा वशी च । विश्वेश्वरो वासुदेवो$सि तस्माद् योगात्मान दैवतं त्वामुपैमि
bhīṣma uvāca |
viśvāvasur viśvamūrtir viśleṣo viṣvakseno viśvakarmā vaśī ca |
viśveśvaro vāsudevo 'si tasmād yogātman daivataṁ tvām upaimi prabho ||
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า! พระองค์ทรงแผ่คลุมทั่วสากล เป็นรูปแห่งจักรวาล และเป็นเจ้าแห่งโลกทั้งปวง. กองทัพของพระองค์มีอยู่ทุกทิศ; จักรวาลนี้เป็นพระราชกิจของพระองค์; พระองค์ทรงครอบงำสรรพสิ่ง. เพราะเหตุนั้นจึงทรงพระนามว่า “วิศเวศวร” และ “วาสุเทวะ”. ข้าแต่เทวะผู้มีโยคะเป็นแก่นแท้ ข้าพเจ้าขอถึงพระองค์เป็นที่พึ่ง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches śaraṇāgati (taking refuge): recognizing the supreme Lord as the universe’s maker, ruler, and indwelling reality, one turns from self-reliance to surrender grounded in Yoga—inner discipline and God-centered realization.
Bhishma, speaking in the Bhishma Parva context of the Kurukshetra war, offers a hymn-like address to Vasudeva (Krishna), stringing together cosmic epithets and concluding with a direct act of refuge: “I approach you, O Lord.”