Shloka 39
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
शेषा येडन्ये5भवंस्तत्र ते भीमस्य भयार्दिता: । विप्रद्रुता दिशो राजन् वध्यमाना महात्मना,राजन्! आपके जो अन्य शेष पुत्र वहाँ मौजूद थे, वे भीमसेनका पराक्रम देखकर उनके भयसे पीड़ित हो उन महामना पाण्डुकुमारके बाणकी मार खाते हुए सम्पूर्ण दिशाओंमें भाग गये
śeṣā ye 'nye 'bhavaṃs tatra te bhīmasya bhayārditāḥ | vipradrutā diśo rājan vadhyamānā mahātmanā ||
สัญชัยกล่าวว่า—“ข้าแต่พระราชา! ผู้ที่ยังเหลืออยู่ ณ ที่นั้น ต่างถูกความหวาดกลัวต่อภีมะครอบงำ จึงแตกหนีไปทุกทิศ แม้กระนั้นมหาวีรบุรุษผู้นั้นก็ยังคงสังหารไล่ตามอยู่”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic: courage and steadfastness are praised, while panic and disorder lead to ruin. It also underscores how overwhelming prowess can break morale, showing that inner fear can be as decisive as weapons.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the remaining warriors on the opposing side, terrified by Bhīma’s power, flee in all directions while being struck down by the great warrior.