Shloka 13
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
वराश्चनरनागानां शरीरप्रभवा तदा | परलोकार्णवमुखी गृध्रगोमायुमोदिनी,रणक्षेत्रमें बड़े वेगसे रक्तकी नदी बह चली, जो देखनेमें बड़ी भयानक थी। हाथियोंके शरीर उसके भीतर शिलाखण्डोंके समान जान पड़ते थे। खून और मांस कीचड़के समान प्रतीत होते थे। बड़े-बड़े हाथी, घोड़े और मनुष्योंके शरीरोंसे ही वह नदी निकली थी और परलोकरूपी समुद्रकी ओर प्रवाहित हो रही थी। वह रक्त-मांसकी नदी गीधों और गीदड़ोंको आनन्द प्रदान करनेवाली थी
sañjaya uvāca |
varāś ca nara-nāgānāṃ śarīra-prabhavā tadā |
paralokārṇava-mukhī gṛdhra-gomāyu-modinī ||
สัญชัยกล่าวว่า—ครั้งนั้นได้เกิดสายน้ำหนึ่งผุดพุ่งขึ้นจากร่างของหมูป่า มนุษย์ และช้าง ไหลมุ่งสู่มหาสมุทรแห่งปรโลก สายน้ำนั้นยังความยินดีแก่แร้งและสุนัขจิ้งจอก ในทุ่งรบกระแสโลหิตไหลเชี่ยวกราก ร่างช้างในสายน้ำดูประหนึ่งก้อนศิลา เลือดและเนื้อกลับเหมือนโคลนตม สายน้ำซึ่งเกิดจากร่างช้าง ม้า และมนุษย์อันใหญ่โตนั้น ไหลสู่มหาสมุทรแห่งปรโลก และเป็นที่ชื่นชมของแร้งกับสุนัขจิ้งจอก
संजय उवाच