Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
गाण्डीवशब्दं तमथो विदित्वा विराटराजप्रमुखा: प्रवीरा: । पाज्चालराजो द्रुपदश्न वीर- स््तं देशमाजग्मुरदीनसत्त्वा:,तब उस गाण्डीवके शब्दको पहचानकर राजा विराट आदि प्रमुख वीर और वीरवर पांचालराज ट्रपद--ये सभी उदारचित्त नरेश उस स्थानपर आ गये
gāṇḍīvaśabdaṃ tam atho viditvā virāṭarājapramukhāḥ pravīrāḥ | pāñcālarājo drupadaś ca vīrās taṃ deśam ājagmur adīnasattvāḥ ||
ครั้นรู้ว่าเสียงนั้นคือเสียงก้องแห่งคันธนูคาณฑีวะ เหล่าวีรบุรุษผู้เป็นใหญ่—มีพระเจ้าวิราฏเป็นผู้นำ—พร้อมทั้งพระเจ้าทรุปทะแห่งปัญจาล ผู้มั่นคงไม่หวั่นไหว ต่างพากันมาถึง ณ ที่นั้นโดยฉับพลัน
संजय उवाच
A clear sign of righteous strength—here, the unmistakable sound of Arjuna’s Gāṇḍīva—draws together courageous allies. Dharma is not merely personal virtue; it also manifests as collective resolve, where the steadfast unite when the moment of duty arrives.
Sañjaya reports that the warriors, led by King Virāṭa, along with Drupada of Pāñcāla, recognize the sound of the Gāṇḍīva and promptly come to the location. It signals Arjuna’s presence and becomes a rallying cue for allied kings to assemble.