Shloka 31
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Bhīṣma’s Theological Explanation of Pāṇḍava Invincibility
Book 6, Chapter 61
ततो भीष्मश्र द्रोणश्षु सैन्धवश्ष जयद्रथ: । पुरुमित्रो जयो भोज: शल्यश्वापि ससौबल:
tato bhīṣmaś ca droṇaś ca saindhavaś ca jayadrathaḥ | purumitraḥ jayo bhojaḥ śalyaś cāpi sasaubalaḥ ||
แล้วภีษมะและโทรณะ พร้อมด้วยชยทรถะแห่งสินธุ ตลอดจนปุรุมิตร ชยะ โภช ศัลยะ และศกุนิผู้สืบสายเสาบละ—วีรบุรุษผู้กล้าดุจสิงห์ ยากจะต้านทานในสนามรบ—ก็พากันทำลายและสลายกองทัพปาณฑพครั้งแล้วครั้งเล่า.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of war: repeated tactical success can fracture even a strong army. Ethically, it points to the grim reality that prowess and coordination, when applied without restraint, magnify suffering and pressure the combatants’ commitment to dharma amid violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that leading Kaurava champions—Bhīṣma, Droṇa, Jayadratha, and others including Śalya and Śakuni—are repeatedly breaking the formations of the Pāṇḍava forces, indicating Kaurava battlefield dominance at this moment.