Shloka 17
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Bhīṣma’s Theological Explanation of Pāṇḍava Invincibility
Book 6, Chapter 61
पत्तिसड्घा रणे पत्तीन् भिन्दिपालपरश्वधथैः । न्यपातयन्त संहृष्टा: परस्परकृतागस:
sañjaya uvāca | pattisaṅghā raṇe pattīn bhindipāla-paraśvadhaiḥ | nyapātayanta saṁhṛṣṭāḥ paraspara-kṛtāgasaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ในสนามรบ หมู่ทหารราบผู้คึกคะนองด้วยความฮึกเหิม เห็นกันและกันเป็นผู้กระทำผิด จึงฟันแทงทหารราบฝ่ายตรงข้ามให้ล้มลงด้วยภินทิปาลและขวานศึก
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mutual hostility in war quickly turns into a cycle where each side views the other as culpable, and exhilaration (saṁhṛṣa) can accompany violence—an ethical warning about how conflict normalizes wrongdoing and intensifies aggression.
Sañjaya describes infantry units on the battlefield striking down opposing foot-soldiers using bhindipālas (javelins) and paraśvadhās (axes), causing many to fall in the fighting.