Shloka 1
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Bhīṣma’s Theological Explanation of Pāṇḍava Invincibility
Book 6, Chapter 61
अपना छा अ-क्राछ सप्तपञ्चाशत्तमो< ध्याय: उभय पक्षकी सेनाओंका घमासान युद्ध संजय उवाच ततो व्यूकेष्वनीकेषु तावकेषु परेषु च । धनंजयो रथानीकमवधीत् तव भारत
sañjaya uvāca | tato vyūḍheṣv anīkeṣu tāvakeṣu pareṣu ca | dhanañjayo rathānīkam avadhīt tava bhārata ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่ภารตะ ครั้นเมื่อกองทัพทั้งสองฝ่าย—ฝ่ายของท่านและฝ่ายศัตรู—จัดกระบวนทัพเป็นวฺยูหะเรียบร้อยแล้ว ธนัญชัย (อรชุน) ก็เริ่มสังหารกองนักรบรถศึกในกองทัพของท่าน”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that once both sides have consciously entered an ordered battle (vyūha), action follows as a matter of kṣatriya-duty; moral responsibility is heightened because the violence is not accidental but undertaken within a deliberate, rule-governed war context.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that after both armies are arrayed in their formations, Arjuna (Dhanañjaya) begins the slaughter of the Kaurava chariot division, marking the onset of intense fighting in this phase.