Shloka 46
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
उपास्यते तिग्मतेजा यत्र भूत: समन्तत: । नरनारायणो ब्रह्मा मनु: स्थाणुश्व पजचम:
upāsyate tigmatejā yatra bhūtaḥ samantataḥ | nara-nārāyaṇo brahmā manuḥ sthāṇuś ca pañcamaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ในแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น ทุกทิศทุกทางสรรพสัตว์บูชาพระผู้เป็นเจ้าแห่งภูตทั้งปวง ผู้สถิตนิรันดร์และมีเดชอันคมกล้า; ณ ที่นั้นมีนร-นารายณ์ พระพรหม มนู และพระสถานุ (พระศิวะ) เป็นองค์ที่ห้า ประทับอยู่เป็นนิตย์
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the war narrative, the text points to a higher axis of dharma: the cosmos is sustained by reverence for the supreme Lord (Bhūtanātha), and the greatest authorities—Nara-Nārāyaṇa, Brahmā, Manu, and Śiva—are portrayed as abiding in that sacred presence, emphasizing devotion and divine order as foundational.
Sañjaya describes a holy locus where all beings worship a fiercely radiant, eternal Lord. He lists exalted divine figures who are said to dwell there, underscoring the sanctity and cosmic significance of that place while the Kurukṣetra events unfold.