Shloka 4
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
हिमवान् हेमकूटश्व निषधश्च नगोत्तम: । नीलश्न वैदूर्यमय: श्वेतश्न शशिसंनिभ:
sañjaya uvāca |
himavān hemakūṭaś ca niṣadhaś ca nagottamaḥ |
nīlaś ca vaidūryamayaḥ śvetaś ca śaśisaṃnibhaḥ |
สัญชัยกล่าวว่า “หิมวาน หेमกูฏ และนิษธะ—ยอดแห่งภูผา—พร้อมทั้งนีละซึ่งเป็นดุจแก้วไวฑูรย์ และศเวตะซึ่งสว่างดั่งจันทร์” ข้าแต่พระราชา ภูผาเหล่านี้เป็นที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าสิทธะและจารณะสถิตและสัญจรอยู่
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a sacred, ordered cosmos: even amid the war narrative, the Mahābhārata situates events within a vast moral and spiritual universe, where exalted places are associated with purity, radiance, and the presence of perfected beings.
Sañjaya is describing prominent mountains by name and distinctive qualities (golden-peaked, gem-like, moon-bright), as part of a broader geographical/cosmological enumeration that frames the epic’s setting.