Shloka 93
न भीमो नार्जुनश्वैव न यमौ पुरुषर्षभौ । वृष्णिवंशी भगवान् वासुदेव, पाण्डुपुत्र धर्मराज युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन तथा पुरुषरत्न नकुल-सहदेव भी युद्ध नहीं पसंद करते थे
na bhīmo nārjunaś caiva na yamau puruṣarṣabhau | vṛṣṇivaṃśī bhagavān vāsudevaḥ pāṇḍuputro dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ bhīmasenaḥ arjunas tathā puruṣaratnau nakula-sahadevau api yuddhaṃ na rocate sma |
ธฤตราษฏร์ตรัสว่า “ไม่ใช่ภีมะ ไม่ใช่อรชุน ไม่ใช่วีรบุรุษฝาแฝดทั้งสอง (นกุลและสหเทวะ) แม้แต่พระวาสุเทว ผู้สืบสายวงศ์วฤษณิ ก็หาได้ยินดีไม่ ยุธิษฐิระโอรสแห่งปาณฑุ ผู้เลื่องชื่อว่า ‘ธรรมราช’ พร้อมด้วยภีมเสน อรชุน และนกุล-สหเทวะผู้ประดุจรัตนะในหมู่มนุษย์—ล้วนมิได้ชื่นชมสงคราม”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical stance: truly righteous figures do not relish war. Even when conflict is undertaken, it is framed as a burdensome duty governed by dharma, not as an object of desire or enjoyment.
Dhṛtarāṣṭra reflects on the principal figures on the Pāṇḍava side (and Kṛṣṇa) and notes their lack of fondness for war, emphasizing their moral seriousness and the tragic necessity of the impending conflict.