Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
विकोशैर्विमलै: खड्गैरभिजग्मु: परान् रणे | जो चमकीली तलवारें पहले चितकबरे अथवा साधारण व्याप्र-चर्मकी बनी हुई म्यानोंमें बंद रहती थीं
sañjaya uvāca | vikośair vimalaiḥ khaḍgair abhijagmuḥ parān raṇe |
ด้วยดาบที่สว่างวาว สะอาดไร้มลทิน และชักพ้นฝักแล้ว เหล่าวีรบุรุษกรูกระหน่ำเข้าหาศัตรูในสนามรบ ดาบซึ่งก่อนนั้นถูกเก็บในฝักหนังเสือดาวหรือหนังเสือธรรมดาถูกชักออกมา และด้วยดาบนั้นเองพวกเขาก็สังหารฝ่ายตรงข้ามในสมรภูมิ
संजय उवाच
The verse highlights the irreversible moral weight of entering battle: once swords are drawn, intent becomes action. It reflects kṣātra-dharma—courage and duty in war—while implicitly reminding that such duty carries grave consequences.
Sanjaya describes warriors drawing their gleaming swords and advancing directly against opposing fighters on the battlefield, engaging in close combat and killing enemies.