Previous Verse

Shloka 3163

Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)

विकोशैर्विमलै: खड्गैरभिजग्मु: परान्‌ रणे | जो चमकीली तलवारें पहले चितकबरे अथवा साधारण व्याप्र-चर्मकी बनी हुई म्यानोंमें बंद रहती थीं

sañjaya uvāca | vikośair vimalaiḥ khaḍgair abhijagmuḥ parān raṇe |

ด้วยดาบที่สว่างวาว สะอาดไร้มลทิน และชักพ้นฝักแล้ว เหล่าวีรบุรุษกรูกระหน่ำเข้าหาศัตรูในสนามรบ ดาบซึ่งก่อนนั้นถูกเก็บในฝักหนังเสือดาวหรือหนังเสือธรรมดาถูกชักออกมา และด้วยดาบนั้นเองพวกเขาก็สังหารฝ่ายตรงข้ามในสมรภูมิ

विकोशैःwith unsheathed (drawn out)
विकोशैः:
Karana
TypeAdjective
Rootविकोश
FormMasculine, Instrumental, Plural
विमलैःwith spotless/bright
विमलैः:
Karana
TypeAdjective
Rootविमल
FormMasculine, Instrumental, Plural
खड्गैःwith swords
खड्गैः:
Karana
TypeNoun
Rootखड्ग
FormMasculine, Instrumental, Plural
अभिजग्मुःthey went up to/attacked
अभिजग्मुः:
Karta
TypeVerb
Rootअभि-गम्
FormPerfect (Liṭ), Third, Plural
परान्the enemies/others
परान्:
Karma
TypeNoun
Rootपर
FormMasculine, Accusative, Plural
रणेin battle
रणे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootरण
FormMasculine, Locative, Singular

संजय उवाच

S
Sanjaya
K
khaḍga (sword)
R
raṇa (battlefield)
P
parāḥ (foes/enemies)

Educational Q&A

The verse highlights the irreversible moral weight of entering battle: once swords are drawn, intent becomes action. It reflects kṣātra-dharma—courage and duty in war—while implicitly reminding that such duty carries grave consequences.

Sanjaya describes warriors drawing their gleaming swords and advancing directly against opposing fighters on the battlefield, engaging in close combat and killing enemies.