Shloka 82
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
मुहूर्तमिव तद् युद्धमासीन्मधुरदर्शनम् | तत उन्मत्तवद् राजन न प्राज्ञायत किंचन,महाराज! दो घड़ीतक तो वह युद्ध देखनेमें बड़ा मनोरम प्रतीत हुआ; फिर उन्मत्तकी भाँति विकट युद्ध चलने लगा। उस समय किसीको कुछ सूझ नहीं पड़ता था
muhūrtam iva tad yuddham āsīn madhuradarśanam | tata unmatta-vad rājan na prājñāyata kiñcana ||
มหาราชา ชั่วครู่หนึ่งศึกนั้นดูราวกับน่าชม แต่แล้ว โอ้พระราชา มันก็พุ่งเข้าสู่ความคลุ้มคลั่งอันน่าสยดสยองดุจคนบ้า ในห้วงเวลานั้น ไม่มีผู้ใดมองเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war can quickly shift from an outwardly ‘spectacular’ display to uncontrollable chaos, where clarity and discernment collapse—an implicit ethical warning against being seduced by the appearance of martial glory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the fighting initially seemed visually impressive for a short time, but soon became a terrifying, frenzied melee in which no one could clearly perceive what was happening.