Shloka 17
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
अर्जुनके प्रति भगवान्का विराट्रूप-प्रदर्शन किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् । पश्यामि व्वां दुर्निरीक्ष्यं+ समन्ताद् दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम्ः,आपको मैं मुकुट्युक्त, गदायुक्त और चक्रयुक्त तथा सब ओरसे प्रकाशमान तेजके पुंज, प्रजजलित अग्नि और सूर्यके सदृश ज्योतियुक्त, कठिनतासे देखे जानेयोग्य और सब ओरसे अप्रमेयस्वरूप देखता हूँ
kirīṭinaṃ gadinaṃ cakriṇaṃ ca tejorāśiṃ sarvato dīptimantam | paśyāmi tvāṃ durnirīkṣyaṃ samantād dīptānalārkadyutim aprameyam ||
ข้าพเจ้าเห็นพระองค์เป็นมวลรัศมีอันรุ่งโรจน์—ทรงมงกุฎ ทรงคทา และทรงจักร—ส่องสว่างไปทุกทิศ จากทุกด้านยากจะเพ่งมอง พระองค์ลุกโชติช่วงดุจไฟและดุจดวงอาทิตย์ และมีรูปอันประมาณมิได้
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that the Divine reality surpasses ordinary perception: God’s sovereignty is immeasurable and overwhelming, inspiring humility and devotion. Ethically, Arjuna’s focus shifts from personal fear and judgment to reverent recognition of a larger dharmic order that transcends human limits.
In the midst of the Kurukṣetra context, Arjuna describes the vision shown to him: the Lord appears crowned and armed, radiating in all directions with a fire-and-sun-like brilliance. Arjuna is struck by awe because the form is difficult to behold and cannot be measured or comprehended fully.