Shloka 9
कविं पुराणमनुशासितार मणोरणीयांसमनुस्मरेद् य: । सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूपम् आदित्यवर्ण तमस: परस्तात्
kaviṁ purāṇam anuśāsitāraṁ aṇor aṇīyāṁsam anusmared yaḥ | sarvasya dhātāram acintyarūpam ādityavarṇaṁ tamasaḥ parastāt ||
ผู้ใดระลึกถึงพระองค์อย่างมั่นคง—พระกวีผู้รู้แจ้งอันโบราณ ผู้ทรงบัญชาและนำทาง ละเอียดกว่าสิ่งที่ละเอียดที่สุด ทรงค้ำจุนสรรพสิ่ง มีรูปอันเกินคำนึง รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์ และสถิตเหนือความมืดมน—
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined remembrance of the Supreme—described as ancient, subtle, sustaining all, inconceivable, and radiant—so that one’s consciousness is oriented beyond ignorance and fear, especially at critical moments.
In Bhīṣma Parva’s teaching context, Arjuna is voicing a description of the Supreme Person to be remembered; the focus shifts from battlefield anxiety to inner concentration and devotion as a means to steadiness and ultimate good.