Shloka 21
अक्षरब्रह्मयोग (Akṣara-Brahma-Yoga) — Knowledge of the Imperishable, Prakṛti, and Devotion
बाहास्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत् सुखम् । स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्लुते
bāhyasparśeṣv asaktātmā vindaty ātmani yat sukham | sa brahmayogayuktātmā sukham akṣayam aśnute ||
ผู้ใดมีจิตไม่ยึดติดในสัมผัสภายนอกและอารมณ์แห่งอินทรีย์ ย่อมพบสุขอันเกิดจากความมั่นคงภายใน ณ อาตมัน. ครั้นตั้งมั่นในพรหมโยคะ ดำรงตนแนบแน่นในปรมาตมัน ผู้นั้นย่อมเสวยอานันท์อันไม่เสื่อมสลาย.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Happiness grounded in the Self arises when one is not driven by sense-contact; through disciplined absorption in Brahman, one experiences a joy that does not depend on changing external conditions and is therefore described as imperishable.
In the midst of the Kurukshetra setting, Arjuna voices a teaching about inner discipline: he contrasts outward, object-based pleasure with inward, contemplative happiness, pointing to Brahman-realization as the stable culmination of yoga.