Shloka 32
Karma-Yoga, Yajña-Cakra, and the Governance of Desire (कर्मयोग–यज्ञचक्र–कामनिग्रह)
न काड्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च । कि नो राज्येन गोविन्द कि भोगैर्जीवितेन वा
na kāṅkṣe vijayaṁ kṛṣṇa na ca rājyaṁ sukhāni ca | kiṁ no rājyena govinda kiṁ bhogair jīvitena vā ||
อรชุนกล่าวว่า “โอ้กฤษณะ ข้าไม่ปรารถนาชัยชนะ ไม่ปรารถนาราชอาณาจักร และไม่ปรารถนาความสุข โอ้โควินทะ ราชอาณาจักรจะมีประโยชน์อันใดแก่เรา ความเพลิดเพลินจะมีประโยชน์อันใด หรือแม้แต่ชีวิตเองจะมีประโยชน์อันใด?”
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna’s statement highlights a moral evaluation of ends and means: victory, power, and pleasure lose their value if attained through adharma—especially through the slaughter of one’s own kin and revered elders. It frames the ethical problem that Kṛṣṇa will answer by redefining duty, action, and detachment.
On the battlefield of Kurukṣetra, just before the war begins, Arjuna is overwhelmed by grief and moral hesitation. Seeing his relatives and teachers arrayed for battle, he tells Kṛṣṇa that he does not want victory or a kingdom, because the cost—bloodshed within his own family—makes such gains feel meaningless.