Shloka 7
भीष्मपतनविषये धृतराष्ट्रस्य प्रश्नाः | Dhṛtarāṣṭra’s Questions on Bhīṣma’s Fall
नमस्कृत्वा पितुस्ते5हं पाराशर्याय धीमते | यस्य प्रसादाद् दिव्यं तत् प्राप्तं ज्ञानमनुत्तमम्
sañjaya uvāca | namaskṛtvā pituḥ te'haṃ pārāśaryāya dhīmate | yasya prasādād divyaṃ tat prāptaṃ jñānam anuttamam ||
ข้าแต่พระราชา! ข้าพเจ้าได้ถวายบังคมแด่พระบิดาของพระองค์ คือโอรสแห่งปราศระผู้ทรงปัญญา (วยาสะ) ผู้ซึ่งด้วยพระกรุณาของท่าน ข้าพเจ้าได้รับญาณทิพย์อันยอดยิ่งไร้เทียมทาน บัดนี้ข้าพเจ้าจักเริ่มบรรยายสงครามของวงศ์ภารตะอันน่าอัศจรรย์และสะท้านใจยิ่งนี้—ขอพระองค์ทรงสดับโดยพิสดารว่าเหตุการณ์ทั้งปวงเกิดขึ้นอย่างไร
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds humility and legitimacy in transmission: Sañjaya attributes his extraordinary capacity to report the war truthfully to Vyāsa’s grace, implying that reliable knowledge—especially about dharma in a crisis—rests on disciplined lineage, blessing, and ethical reverence for the source.
Sañjaya begins his war-report to King Dhṛtarāṣṭra. Before describing the battle, he offers homage to Vyāsa (Dhṛtarāṣṭra’s father), acknowledging that Vyāsa’s boon is the cause of his divine insight enabling him to recount events accurately.