Shloka 50
नाभिसंधत्त पाज्चाल्ये स्मयमानो मुहुर्मुहु: । स्त्रीत्वं तस्यानुसंस्कृत्य भीष्मो बाणात् शिखण्डिने,वहाँ पितामह भीष्म खेल-सा करते हुए अपने बाणोंद्वारा पाण्डवसैनिकोंके अस्त्र- शस्त्रोंका विनाश करने लगे। परंतु शिखण्डीके स्त्रीत्वका स्मरण करके वे बारंबार मुसकराकर रह जाते थे; उसपर बाण नहीं चलाते थे
sañjaya uvāca | nābhisaṃdhatta pāñcālye smayamāno muhur muhuḥ | strītvaṃ tasyānusaṃskṛtya bhīṣmo bāṇāt śikhaṇḍine ||
สัญชัยกล่าวว่า—ภีษมะยิ้มอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่หาได้เล็งศรไปยังเจ้าชายแห่งปัญจาละ คือศิขัณฑินไม่ ครั้นระลึกถึงความเป็นสตรีของศิขัณฑิน ภีษมะจึงยับยั้งมิให้ปล่อยศร แม้ท่ามกลางความเดือดดาลแห่งศึก เขายังยึดมั่นในธรรมและสัตย์ปฏิญาณของตนว่าใครควรถูกโจมตี
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, Bhīṣma maintains a self-imposed ethical boundary: remembering Śikhaṇḍin’s womanhood, he refuses to target him. The verse highlights dharma as restraint and fidelity to one’s vows, not merely battlefield success.
Sañjaya reports that Bhīṣma, though fighting fiercely, does not aim arrows at Śikhaṇḍin. He repeatedly smiles and holds back, because he considers it improper to strike someone he regards as female, thereby allowing Śikhaṇḍin to stand before him without being attacked.