Shloka 20
तस्य कीर्तिमतस्तात पुरा रामेण धीमता
tasya kīrtimatas tāta purā rāmeṇa dhīmatā |
สัญชัยกล่าวว่า “โอ้ลูกเอ๋ย อาศัยการฝึกอาวุธซึ่งครั้งอดีตกาลพระรามผู้ทรงปัญญา (ปรศุราม) ได้ประทานแก่ภีษมผู้เลื่องชื่อ—การฝึกที่สามารถทำลายกองทัพศัตรู—ภีษม ปิตามหาผู้ชราของวงศ์กุรุ ผู้สังหารวีรชนฝ่ายตรงข้าม จึงยังคงฆ่านักรบเอกของฝ่ายปาณฑพวันแล้ววันเล่า วันละหนึ่งหมื่นคน”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how prior training and acquired power (astra-śikṣā) can decisively shape outcomes in war, while implicitly raising the ethical tension of kṣatriya-duty: excellence in dharma-as-duty may still entail immense violence and tragic loss.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma, drawing upon the formidable weapon-instruction he once received from Paraśurāma, is daily slaughtering vast numbers—ten thousand chief warriors—of the opposing host on the battlefield.