Shloka 766
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् | वे युद्धसे पीठ न दिखानेवाले, शौर्यसम्पन्न तथा सुवर्णमय ध्वज धारण करनेवाले थे। वे सब-के-सब युद्धमें मुँह फैलाये हुए कालके समान भीष्मके पास पहुँचकर घोड़े, रथ और हाथियोंसहित परलोकके पथिक हो गये
sañjaya uvāca | jagmus te paralokāya vyāditāsyam ivāntakam |
เหล่านักรบเหล่านั้นไปสู่ปรโลก ประหนึ่งก้าวเข้าสู่มัจจุราชผู้แยกปากอ้าอยู่ตรงหน้า พวกเขามิได้หันหลังให้ศึก เป็นผู้เปี่ยมด้วยวีรภาพและชูธงทองคำ แล้วกรูกันเข้าหาภีษมะ; ครั้นพร้อมด้วยม้า รถศึก และช้างทั้งหลาย ก็กลายเป็นผู้เดินทางบนหนทางสู่โลกหน้า
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the bravest warriors—steadfast and disciplined—remain subject to death; war tests dharma and courage, yet culminates in impermanence, reminding the listener that martial glory cannot override the moral and existential cost of violence.
Sañjaya describes a group of valiant fighters advancing toward Bhīṣma with unwavering resolve and splendid standards; confronting him proves fatal, and they fall in battle along with their mounts and war-vehicles, metaphorically entering Death itself.