Shloka 38
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
ततो भीष्मश्न राजा च कौसल्यश्न बृहदूबल: । समवर्तन्त संक्रुद्धा भीमसेनधनंजयौ,तब भीष्म, राजा दुर्योधन और कोसलनरेश बृहद्बल--ये तीनों अत्यन्त कुपित होकर भीमसेन और अर्जुनपर चढ़ आये
tato bhīṣmaś ca rājā ca kausalyas ca bṛhadbalaḥ | samavartanta saṅkruddhā bhīmasenadhanañjayau ||
สัญชัยกล่าวว่า—แล้วภีษมะ กษัตริย์ (ทุรโยธนะ) และพฤหัทพล เจ้าแห่งโกศล ทั้งสามผู้เดือดดาล ได้เคลื่อนเข้าประจันหน้าพร้อมกันต่อภีมเสนและธนัญชัย (อรชุน)
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) and factional loyalty can concentrate violence and escalate conflict; ethically, it cautions that wrath-driven action narrows judgment even among great warriors, while duty-bound opponents must meet such aggression with steadiness.
On the battlefield, Bhīṣma, Duryodhana, and the Kosala king Bṛhadbala, all furious, collectively advance to engage and attack Bhīma and Arjuna, signaling a focused clash between leading champions.