Shloka 13
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
स विद्धों दशभिरणिस्तोत्रैरिव महाद्विप:,(व्यनदत् समरे शूर: सिंहवद् रणमूर्थनि ।) जैसे महान् गजराज अंकुशोंसे पीड़ित होनेपर चिग्घाड़ उठता है, उसी प्रकार उन दस बाणोंसे घायल होनेपर शूरवीर भीमसेनने युद्धके मुहानेपर सिंहके समान गर्जना की
sa viddho daśabhir aṇistotrair iva mahādvipaḥ, vyanadat samare śūraḥ siṃhavad raṇamūrdhani |
ครั้นถูกศรสิบดอกปักกาย วีรบุรุษนั้นก็คำรามในสมรภูมิประหนึ่งช้างใหญ่ที่ถูกตะขออันคมกริบแทงเร้า และที่ปากศึกก็แผดเสียงดุจราชสีห์
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness: even when wounded, a warrior does not collapse into despair but transforms suffering into resolve, maintaining courage and duty in the face of violence.
In the midst of battle, Bhīma is struck by ten arrows. Instead of retreating, he bellows loudly—compared to a great elephant prodded by goads and to a lion—signaling his undiminished fighting spirit at the front line.